|
|
 |
 |
|
|
१३ अनुशासनपर्व.jpg)
॥ श्रीः ॥
13.252. अध्यायः 252
अथ दानधर्मपर्व ॥ 1 ॥
Mahabharata - Anushaasana Parva - Chapter Topics
भीष्मेण हिमवद्गिरौ नारदोदितकृष्णमहिमानुवादः॥ 1 ॥ तथा पार्थकृष्णयोर्नरनारायणात्मकत्वकथनपूर्वकं कृष्णमहिमप्रशंसनम्॥ 2 ॥
Mahabharata - Anushaasana Parva - Chapter Text
नारद उवाच।
अथ व्योम्नि महाञ्शब्दः सविद्युत्स्तनयित्नुमान्।
मेघैश्च गगनं नीलं संरुद्धमभवद्धनैः॥ 13-252-1(91425)
प्रावृषीव च पर्जन्यो ववृषे निर्मलं पयः।
तमश्वैवाभवद्धोरं दिशश्च न चकाशिरे॥ 13-252-2(91426)
ततो देवगिरौ तस्मिन्रम्ये पुण्ये सनातने।
न शर्वं भूतसङ्घं वा ददृशुर्मनयस्तदा॥ 13-252-3(91427)
व्यभ्रं च गगनं सद्यः क्षणेन समपद्यत।
तीर्थयात्रां ततो विप्रा जग्मुश्चान्ये यथागतम्॥ 13-252-4(91428)
तदद्भुतमचिन्त्यं च दृष्ट्वा ते विस्मिताऽभवन्।
शङ्करस्योमया सार्धं संवादं त्वत्कथाश्रयम्॥ 13-252-5(91429)
स भवान्पुरुषव्याघ्र ब्रह्मभूतः सनातनः।
यदर्थमनुशिष्टा स्मो गिरिपृष्ठे महात्मना॥ 13-252-6(91430)
द्वितीयं त्वद्भुतमिदं त्वत्तेजःकृतमद्य वै।
दृष्ट्वा च विस्मिताः कृष्ण सा च नः स्मृतिरागता॥ 13-252-7(91431)
एतत्ते देवदेवस्य माहात्म्यं कथितं प्रभो।
कपर्दिनो गिरीशस्य महाबाहो जनार्दन॥ 13-252-8(91432)
इत्युक्ताः स तदा कृष्णस्तपोवननिवासिभिः।
मानयामास तान्सर्वानृषीन्देवकिनन्दनः॥ 13-252-9(91433)
अथर्षयः सम्प्रहृष्टाः पुनस्ते कृष्ममब्रुवन्।
पुनःपुनर्दर्शयास्मान्सदैव मधुसूदन॥ 13-252-10(91434)
न हि नः सा रति स्वर्गे या च त्वद्दर्शने विभो।
तदृतं च महाबाहो यदाह भगवान्भवः॥ 13-252-11(91435)
एतत्ते सर्वमाख्यातं रहस्यमरिकर्शन।
त्वमेव ह्यर्ततत्त्वज्ञः पृष्टोऽस्मान्पृच्छसे यदा॥ 13-252-12(91436)
तदस्माभिरिदं गुह्यं त्वत्प्रियार्थमुदाहृतम्।
न च तेऽविदितं किञ्चित्त्रिषु लोकेषु विद्यते॥ 13-252-13(91437)
जन्म चैव प्रसूतिश्च यच्चान्यत्कारणं विभो।
वयं तु बहुचापल्यादशक्ता गुह्यधारणे॥ 13-252-14(91438)
ततः स्थिते त्वयि विभो लघुत्वात्प्रलपामहे।
न हि किञ्चित्तदाश्चर्यं यन्न वेत्ति भवानिह॥ 13-252-15(91439)
दिवि वा भुवि वा देव सर्वं हि विदितं तव।
साधयाम वयं कृष्ण बुद्धिं पुष्टिमवाप्नुहि॥ 13-252-16(91440)
पुत्रस्ते सदृशस्तात विशिष्टो वा भविष्यति।
महाप्रभावसंयुक्तो दीप्तिकीर्तिकरः प्रभुः॥ 13-252-17(91441)
भीष्म उवाच। 13-252-18x(7681)
ततः प्रणम्य देवेशं यादवं पुरुषोत्तमम्।
प्रदक्षिणमुपावृत्य प्रजग्मुस्ते महर्षयः॥ 13-252-18(91442)
सोयं नारायणः श्रीमन्दीप्त्या परमया युतः।
व्रतं यथावत्तच्चीर्त्वा द्वारकां पुनरागमत्॥ 13-252-19(91443)
पूर्णे च दशमे मासि पुत्रोऽस्य परमाद्भुतः।
रुक्मिण्यां सम्मतो जज्ञे शूरो वंशधरः प्रभो॥ 13-252-20(91444)
स कामः सर्वभूतानां सर्वभावगतो नृप।
असुराणां सुराणां च चरत्यन्तर्गतः सदा॥ 13-252-21(91445)
सोयं पुरुषशार्दूलो मेघवर्णश्चतुर्भुजः।
संश्रितः पाण्डवान्प्रेम्णा भवन्तश्चैनमाश्रिताः॥ 13-252-22(91446)
कीर्तिर्लक्ष्मीर्धृतिश्चैवक स्वर्गमार्गस्तथैव च।
यत्रैष संस्थितस्तत्र देवो विष्णुस्त्रिविक्रमः॥ 13-252-23(91447)
सेन्द्रा देवास्त्रयस्त्रिंशदेष नात्र विचारणा।
आदिदेवो महादेवः सर्वभूतप्रतिश्रयः॥ 13-252-24(91448)
अनादिनिधनोऽव्यक्तो महात्मा मधुसूदनः।
अयं जातो महातेजाः सुराणामर्थसिद्धये॥ 13-252-25(91449)
सुदुस्तरार्थतत्त्वस्य वक्ता कर्ता च माधवः।
तव पार्थ जयः कृत्स्नस्तव कीर्तिस्तथाऽतुला॥ 13-252-26(91450)
तवेयं पृथिवी देवी कृत्स्ना नारायणाश्रयात्।
अयं नाथस्तवाचिन्त्यो यस्य नारायणो गतिः॥ 13-252-27(91451)
स भवांस्त्वमुपाध्वर्यू रणाग्नौ हुतवान्नृपान्।
कृष्णस्रुवेण महता युगान्ताग्निसमेन वै॥ 13-252-28(91452)
दुर्योधनश्च शोच्योसौ सपुत्रभ्रातृबान्धवः।
कृतवान्योऽबुधः क्रोधाद्धरिगाण्डीविविग्रहम्॥ 13-252-29(91453)
दैतेया दानवेन्द्राश्च महाकाया महाबलाः।
चक्राग्नौ क्षयमापन्ना दावाग्नौ शलभा इव॥ 13-252-30(91454)
प्रतियोद्धुं न शक्यो हि मानुषैरेव संयुगे।
विहीनैः पुरुषव्याघ्र सत्त्वशक्तिबलादिभिः॥ 13-252-31(91455)
जयो योगी युगान्ताभः सव्यसाची रणाग्रगः।
तेजसा हतवान्सर्वं सुयोधनवलं नृप॥ 13-252-32(91456)
यत्तु गोवृषभाङ्केन मुनिभ्यः समुदाहृतम्।
पुराणं हिमवत्पृष्ठे तन्मे निगदतः शृणु॥ 13-252-33(91457)
यावत्तस्य भवेत्पुष्टिस्तेजो जीप्तिः पराक्रमः।
प्रभावः सन्नतिर्जन्म कृष्णे तत्त्रिगुणं विभो॥ 13-252-34(91458)
कः शक्नोत्यन्यथा कर्तुं तद्यदि स्यात्तथा शृणु।
यत्रः कृष्णो हि भगवांस्तत्र पुष्टिरनुत्तमा॥ 13-252-35(91459)
वयं त्विहाल्पमतयः परतन्त्राः सुविक्लबाः।
ज्ञानपूर्वं प्रपन्नाः स्मो मृत्योः पन्थानमव्ययम्॥ 13-252-36(91460)
भवांश्चाप्यार्जवपरः पूर्वं कृत्वा प्रतिश्रयम्।
राजवृत्तं न लभते प्रतिज्ञापालने रतः॥ 13-252-37(91461)
अत्येवात्मवधं लोके राजंस्त्वं बहु मन्यसे।
न हि प्रतिज्ञा या दत्ता तां प्रहातुमरिंदम॥ 13-252-38(91462)
कालेनायं जनः सर्वो निहतो रणमूर्धनि।
वयं च कालेन हताः कालो हि परमेश्वरः॥ 13-252-39(91463)
न हि कालेन कालज्ञः स्पृष्टः शोचितुमर्हसि।
कालो लोहितरक्ताक्षः कृष्णो दण्डी सनातनः॥ 13-252-40(91464)
तस्मात्कुन्तीसुत ज्ञातीन्नेह शोचितुमर्हसि।
व्यपेतमन्युर्नित्यं त्वं भव कौरवनन्दन॥ 13-252-41(91465)
माधवस्यास्य महात्म्यं श्रुतं यत्कथितं मया।
तदेव तावत्पर्याप्तं सज्जनस्य निदर्शनम्॥ 13-252-42(91466)
व्यासस्य वचनं श्रुत्वा नारदस्य च धीमतः।
स्वयं चैव महाराज कृष्णस्यार्हतमस्य वै॥ 13-252-43(91467)
प्रभावश्चर्षिपूगस्य कथितः सुमहान्मया।
महेश्वरस्य संवादं शैलपुत्र्याश्च भारत॥ 13-252-44(91468)
धारयिष्यति यश्चैनं महापुरुषसम्भवम्।
शृणुयात्कथयेद्वा यः स श्रेयो लभते परम्॥ 13-252-45(91469)
भवितारश्च तस्याथ सर्वे कामा यथेप्सिताः।
प्रेत्य स्वर्गं च लभते नरो नास्त्यत्र संशयः॥ 13-252-46(91470)
न्याय्यं श्रेयोभिकामेन प्रतिपत्तुं जनार्दनः।
एष एवाक्षयो विप्रैः स्तुतो राजञ्जनार्दनः॥ 13-252-47(91471)
महेश्वरमुखोत्सृष्टा ये च धर्मगुणाः स्मृताः।
ते त्वया मनसा धार्याः कुरुराज दिवानिशम्॥ 13-252-48(91472)
एवं ते वर्तमानस्य सम्यग्दण्डधरस्य च।
प्रजापालनदक्षस्य स्वर्गलोको भविष्यति॥ 13-252-49(91473)
धर्मोणापि सदा राजन्प्रजा रक्षितुमर्हसि।
यस्तस्य विपुलो दण्डः सम्यग्धर्मः स कीर्त्यते॥ 13-252-50(91474)
य एष कथितो राजन्मया सज्जनसन्निधौ।
शङ्करस्योमया सार्धं संवादो धर्मसंहितः॥ 13-252-51(91475)
श्रुत्वा वा श्रोतुकामो वाऽप्यर्चयेद्वृषभध्वजम्।
विशुद्धेनेह भावेन य इच्छेद्भूतिमात्मनः॥ 13-252-52(91476)
एष तस्यानवद्यस्य नारदस्य महात्मनः।
संदेशो देवपूजार्थं तं तथा कुरु पाण्डव॥ 13-252-53(91477)
एतदत्यद्भुतं वृत्तं पुण्ये हि भवति प्रभो।
वासुदेवस्य कौन्तेय स्थाणोश्चैव स्वभावजम्॥ 13-252-54(91478)
दशवर्शसहस्राणि बदर्यामेष शाश्वतः।
तपश्चचार विपुलं सह गाण्डीवधन्वना॥ 13-252-55(91479)
त्रियुगौ पुण्डरीकाक्षौ वासुदेवधनंजयौ।
विदितौ नारदादेतौ मम व्यासाच्च पार्थिव॥ 13-252-56(91480)
बाल एव महाबाहुश्चकार कदनं महत्।
कंसस्य पुण्डरीकाक्षो ज्ञातित्रामार्थकारणात्॥ 13-252-57(91481)
कर्मणामस्य कौन्तेय नान्तं सङ्ख्यातुमुत्सहे।
शाश्वतस्य पुराणस्य पुरुषस्य युधिष्ठिर॥ 13-252-58(91482)
ध्रुवं श्रेयः परं तात भविष्यति तवोत्तमम्।
यस्य ते पुरुषव्याघ्रः सखा चायं जनार्दनः॥ 13-252-59(91483)
दुर्योधनं तु शोचामि प्रेत्य लोकेऽपि दुर्मतिम्।
यत्कृते पृथिवी सर्वा विनष्टा सहयद्विपा॥ 13-252-60(91484)
दुर्योधनापराधेन कर्णस्य शकुनेस्तथा।
दुःशासनवतुर्थानां कुरवो निधनं गताः॥ 13-252-61(91485)
वैशम्पायन उवाच। 13-252-62x(7682)
एवं सम्भाषमाणे तु गाङ्गेये पुरुषर्षभे।
तूष्णीं बभूव कौरव्यो मध्ये तेषां महात्मनाम्॥ 13-252-62(91486)
तच्छ्रुत्वा विस्मयं जग्मुर्धृतराष्ट्रादयो नृपाः।
सम्पूज्य मनसा कृष्णं सर्वे प्राञ्जलयऽभवन्॥ 13-252-63(91487)
ऋषयश्चापि ते सर्वे नारदप्रमुखास्तदा।
प्रतिगृह्याभ्यनन्दन्त तद्वाक्यं प्रतिपूज्य च॥ 13-252-64(91488)
इत्येतदखिलं सर्वैः पाण्डवो भ्रातृभिः सह।
श्रुतवान्सुमहाश्चर्यं पुण्यं भीष्मानुशासनम्॥ 13-252-65(91489)
वैशम्पायन उवाच। 13-252-66x(7683)
युधिष्ठिरस्तु गाङ्गेयं विश्रान्तं भूरिदक्षिणम्।
पुनरेव महाबुद्धिः पर्यपृच्छन्महीपतिः॥ ॥ 13-252-66(91490)
इति श्रीमन्महाभारते अनुशासनपर्वणि दानधर्मपर्वणि द्विपञ्चाशदधिकद्विशततमोऽध्यायः॥ 252 ॥


|
 100000 shlokas.jpg)
|
|
"Bharathiya Sanatana Dharm" and Sanatana Dharmam & Dharmo rakshati Rakshitha logo are our trademarks. Unauthorised use of "Sanatana Dharmam & Dharmo rakshoati Rakshitha" and the logo is not allowed. Copyright © sanatanadharm.com All Rights Reserved . Made in India. |
| |
| |
|
|
| |
|
|
| |
|
|